آمدی و گفتی :

خبر خوشی برایت آورده ام

آمدی و بردی هر آنچه که تصور داشتم

چرا ناراحت می شدی اگر انسان می بودی؟

گل من !!

دارم در انبوهی از کثافات شنا می کنم

***************************************************

به زودی نظرات اینجا را قرار می دهم. نگرانم نشوید. چیزی نیست. دوستانی که از دستم ناراحت هستند را معذرت جویی می کنم. همه شان را به اینجا دعوت خواهم کرد. دوستانی هم که اینجا را می شناسند لینک عاشقانه ها را در وبلاگشان به آدرس اینجا تغییر بدهند. 

پای در زنجیر پرواز می کنم ... با غم های درون اوج می گیرم .... با شکست هایم به پیش می تازم

با اشک هایم سفر می کنم

شاید بعد از آنکه متن زیر را خواندید بگویید چرا این را نوشت. من هم جوابی برای این سوال ندارم. احساس کردن یک زن پس از چند قرن و این چنین احساس نزدیکی کردن شاید.  به گمانم ما درگیریم. درگیر فشارها. ما هنوز درگیر فشار هاییم. فشار به مچ دست باشد یا به قلب، فرق ندارد. بوییدن مو باشد یا پیراهن زیر، فرقی ندارد.

پس از این بود که به مقام مدرس سلطنتی فن معانی و بیان در میلان منسوب شدی . سفر به آنجا تجربه ی بی نظیری بود و چه بسا بتوانیم آن را غنی ترین ساعاتی که با همدیگر گذرانده ایم بدانیم. آیا آن روز دل انگیز پاییز را به یاد داری که با هم برای گردش به خیابان کاسیا رفتیم؟ ( سعید : به نظر می رسد اینجا جملاتی بوده است که حذف شده. اگر نه، چرا ابتدا از کاسیا اسم می برد و سپس به سراغ فلورنتینا می رود؟ می توان تصور کرد که جملاتی عاشقانه بوده و یا شاید جملاتی که برای همه ی دنیا مثبت ۱۶ و برای ما مثبت عمر)

آنگاه به شهر قدیمی فلورنتینا که پادگانی نظامی داشت و در ساحل رودخانه ی آرنو بود رسیدیم. به یاد می آوری چگونه ایستادیم و به کوههای برف پوشیده ای که از لابلای درختان پیدا شده بود اشاره کردیم؟ اورل! تو فقط دیدگاه ها را به یاد می آوری ، نمی توانی دست کم برخی از تجربه ها را هم به خاطر بیاوری؟ چند لحظه بعد از رودخانه عبور کردیم، هنوز روی پل بودیم که از پشت سر به سوی من آمدی. با چند نفر از مردها گرم بحث و گفتگو بودی که ناگهان به کنار من رسیدی. دستت را روی شانه ام حس کردم، سپس به نرمی مرا به سوی خود کشیدی و در گوشم زمزمه کردی : "فلوریا! زندگی بسیار کوتاه است."

بعد مچم را در چنگ گرفتی و آن را به شدت فشردی گویی در آن حال مصمم بودی که هرگز نمی خواهی این لحظه را از یاد ببری. همان جا بود که پرسیدی می توانی موهای مرا ببویی. که بوییدی. لحظه ای که موهای بلندم را گشودی تا عطر آن را ببویی نفست را روی گردنم حس کردم. انگار می خواستی تمام وجود مرا بدرون خود استشمام کنی، گویی که جای من درون وجود تو بود. چنین بود که می خواستی به من حالی کنی برای همیشه از آن تو خواهم بود چون روح هایمان در هم آمیخته بود. این پیش از آن بود که مونیکا به میلان بیاید، پیش از آن برنامه های خسته کننده ی ازدواج و پیش از آنکه متالهین مسیحی را ملاقات کنی.

اسقف گرامی، پس نیا بگو که آنچه بر روی پل رودخانه ی آرنو، رخ داد نتیجه ی «امیال نفسانی» یا «تسلیم نفس» شدن بود. آن روز افراد بسیاری به ما می نگریستند و احتمالا همین ویژگی خاص است که سبب شده من آن را چنین واضح به یاد بیاورم. آنجا بر روی آن پل ، ناگهان کاری (!) کردی که می دانستی برای من ارزش زیادی دارد، به گمان من این حرکت، بیان عمیق پذیرش این واقعیت بود که من زن زندگی تو هستم. هر چند بنا بر قانون، همسر تو نبودم. در عین حال معتقدم که می توانست بیان گونه ای رهایی باشد زیرا سرانجام موفق شده بودیم به راحتی در سرزمینی حرکت کنیم که بسیار از مونیکا دور بود. آیا هر یک از ما به نحوی فراری نبودیم؟

قسمتی از نامه ی فلوریا آملیا به اورلیوس آوگستین ، اسقف هیپو

"پس شادی کجاست؟"

"تو حیاطه. داره با بچه ها بازی می کنه."

"صداشون کن بیان افطار."

"باشه"

.

.

. 

شادی!

امید!

آرزو!

بیاین. افطاره. . .

"منطق روش درست فکر کردن است. وقتی شما نمی خواهید فکر کنید لازم نیست که درست فکر کنید."

"منطق روش درست فکر کردن است. وقتی شما نمی خواهید فکر کنید لازم نیست که درست فکر کنید."

این جمله را ابراهیم نبوی همین چند روز پیش گفت. به درد حکومت می خورد. به درد ما هم. حکومت گوش نمی دهد. ما هم. حکومت می گوید خوب که چی؟! ما هم . دولت لج می کند که چرا این را ابراهیم نبوی گفته و من باید گوش بدهم. ما هم. حکومت می گوید به من چه حالا؟ ما هم. در همین لحظه حکومت می گوید چقدر حرف می زنی؟ ما هم. حکومت می گوید برو بیرون اگر خوشت نیامد. ما هم. حکومت خیلی حرفها می زند. ما هم. حکومت حرف خوب می زند ولی کار خوب نمی کند. ما هم. حکومت از کسانی که تعریف می کنند خوشش می آید. ما هم. چون فکر کردن سخت است حکومت فکر نمی کند. ما هم. حکومت دروغ می گوید. ما هم. همین جوری ادامه دارد . . . 

ما هم .

دیگه چی بگم ؟

ما هم .

بسه دیگه !

ما هم .

شما نظرتون رو بدین من گیر کردم .

ما هم .

خول شدم .

ما هم .

ما که کم آوردیم .

.

.

.

شما هم ؟