مهتاب

ای مونس عاشقان 

روشنایی آسمان

آی مهتاب

ای چراغ آسمان

روشنی بخش جهان

کو ماهم؟

نزدت چه شبها با او در آنجا بودیم

فارغ ز دنیا لبها به لبها بودیم

با یکدگر ما پیش تو تنها بودیم

مفتون و شیدا غرق تماشا بودیم

مهتاب

امشب که پیش توام

او رفته و من مانده ام

آی افسوس

رفت و آن دوران گذشت

زده ام بر کوه و دشت

از هجرش

نزدت چه شبها با او در آنجا بودیم

فارغ ز دنیا لبها به لبها بودیم

با یکدگر ما پیش تو تنها بودیم

مفتون و شیدا غرق تماشا بودیم

ترانه سرا: ناصر رستگار نژاد

هیچ حرف دگری نیست که با تو بزنم

تو نمی فهمی اندوه مرا

چه بگویم به تو ای رفته ز دست؟

شدم از مستی چشمان تو مست

شده ام سنگ پرست

مرگ بر آنکه دلش را به دل سنگ تو بست

تو نمی فهمی اندوه مرا...

                                                                                                  تقدیم به میم

"سكوت "

سكوت اي تداعي گر اميد ها و آرزوهاي زيراوار

سكوت اي خواستگاه بي پروايي

و وجدانهايي كه از غرور به درد مي ايد

سكوت اي تداعي گر شب زنده داري ها

و حرفهاي نا گفته

سكوت اي ديواره آهنين واژه ها

كه در خلوتگاه بي مرزي اسير گشته اند

سكوت اي صداقت پنهان اشكها

و هق هق هاي بي كسي

سكوت اي تنهايي اتاق من

اي واژه هاي ناگفته ي ذهن كوچكم

كه تار گرفته اند

در ميان حجم سنگين بي قراري ها

آري سكوت

اي مدعي تازه نفس عشقهاي پنهان

كه بازار كساد عاشقي را از پاي درآوردي

و باز سكوت

كه همچون رودخانه اي در ميان اين فاصله ها

   جاريست....

شعر از دوستی که بعد از او  ....  سکوت  ....   تنها یارم خواهد بود ......... " سارا  "

و تو که

عشق منی     

باید مثل چراغ ها زندگی کنی

جهان

خیلی تاریک و دلتنگ است

                                                 به یاد « میم »